โหลดปรับอากาศของห้องสะอาดไม่อาจประเมินด้วยตัวชี้วัดต่อหน่วยพื้นที่แบบระบบปรับอากาศเพื่อความสบายได้ ปริมาณลมจ่ายของห้องสะอาดมักถูกกำหนดก่อนจากระดับความสะอาด จำนวนครั้งการเปลี่ยนอากาศ หรือความเร็วลมที่หน้าตัด ซึ่งมักมากกว่าปริมาณลมที่ต้องการเพียงเพื่อรองรับโหลดความร้อนและความชื้น ปริมาณลมสดควรยึดค่าที่มากกว่าระหว่าง "ลมระบายออกบวกชดเชยแรงดันบวก" กับ "40 m³ ต่อคนต่อชั่วโมง" ตาม GB 50073-2013 มิใช่การนำลมสดสำหรับบุคลากรมารวมซ้ำอีกครั้ง การให้ความร้อนซ้ำมิใช่เพื่อให้ถึงจุดน้ำค้างของเครื่อง แต่เพื่อชดเชยอุณหภูมิลมจ่ายกลับคืนหลังจากอากาศเย็นเกินไปจนเกิดการควบแน่นและไล่ความชื้นออก ความร้อนที่แผ่ออกของอุปกรณ์กระบวนการ อุณหภูมิลมเพิ่มขึ้นจากพัดลม และปริมาณลมชดเชยแรงดันบวก ต้องคำนวณแยกเป็นรายการ มิฉะนั้นเครื่องปรับอากาศอาจเลือกขนาดใหญ่หรือเล็กเกินไปได้ง่าย
โหลดปรับอากาศ คือปริมาณความร้อนที่ต้องนำออกจากห้องต่อหน่วยเวลา (โหลดความเย็น) เพื่อรักษาพารามิเตอร์ความร้อนและความชื้นภายในห้องให้อยู่ในช่วงที่กำหนด หรือปริมาณความร้อนที่ต้องจ่ายเข้าห้องในภาวะให้ความร้อน (โหลดความร้อน) คำนิยามนี้ใช้ได้ทั้งกับระบบปรับอากาศเพื่อความสบายและระบบปรับอากาศบริสุทธิ์สำหรับห้องสะอาด ความแตกต่างอยู่ที่: เป้าหมายการควบคุมแตกต่างกัน รายการที่เป็นสัดส่วนหลักของโหลดก็แตกต่างกัน
ต่อไปนี้จะแยกพิจารณาสองแนวทางตามการคำนวณโหลดและการออกแบบระบบ สำหรับข้อกำหนดที่เกี่ยวกับปริมาณลมสดและความดันต่าง ให้ตรวจสอบตาม GB 50073-2013 ตัวเลขสัดส่วนที่ปรากฏในเนื้อหา หากไม่มีแหล่งอ้างอิงจากมาตรฐาน ให้ถือเป็นเพียงช่วงที่พบเห็นได้ทั่วไปในทางวิศวกรรม มิใช่ค่าที่กำหนดว่าต้องบรรลุหรือต้องไม่เกิน
ปริมาณลมจ่ายของห้องสะอาดกำหนดจากอะไร? ทำไมจึงมักไม่คำนวณจากภาระความเย็น?
ระบบปรับอากาศเพื่อความสบายจะดูแลหลักๆ เรื่องอุณหภูมิ ความชื้น อากาศบริสุทธิ์ และเสียง ดังนั้้นปริมาณลมจ่ายมักคำนวณย้อนกลับจากภาระความเย็นหรือภาระความร้อน ส่วนห้องสะอาดยังต้องดูแลพร้อมกันทั้งความสะอาด (ปริมาณฝุ่น) ความต่างความดันระหว่างห้อง และความเร็วลมที่หน้าตัดหรือจำนวนครั้งการเปลี่ยนอากาศต่อชั่วโมง ปริมาณลมจ่ายจึงมักกำหนดจากความสะอาดก่อน ไม่ใช่จากภาระความร้อน-ความชื้นก่อน
สำหรับห้องแบบไม่ใช่การไหลทิศทางเดียว (non-unidirectional