คำนวณน้ำเติมหอระบายความร้อนอย่างไร: แยกการระเหย การโบลว์ดาวน์ และการพัดพาออก แล้วจึงกำหนดแผนเติมน้ำและระบายน้ำ

หอระบายความร้อนเป็นหนึ่งในจุดที่ใช้น้ำมากที่สุดของระบบปรับอากาศส่วนกลาง หากประเมินน้ำเติมต่ำไป ระดับน้ำในอ่างจะต่ำเกินและปั๊มอาจดูดอากาศ หากประเมินสูงไป ค่าน้ำและค่าสารเคมีบำบัดน้ำจะเพิ่มขึ้นโดยเปล่าประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นผู้ออกแบบ ทีมเดินระบบ หรือเจ้าของโครงการ การคำนวณนี้ควรทำให้ถูกต้อง น้ำเติมประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ การสูญเสียจากการระเหย การโบลว์ดาวน์ และการพัดพาละอองน้ำออก

1. การสูญเสียจากการระเหย: ขึ้นกับผลต่างอุณหภูมิและอัตราการไหลหมุนเวียน

หอระบายความร้อนระบายความร้อนโดยอาศัยการระเหยของน้ำเป็นหลัก น้ำ 1 กก. ระเหยจะดูดความร้อนประมาณ 2430 kJ ขณะที่น้ำหมุนเวียน 1 กก. ลดอุณหภูมิลง 1℃ จะคายความร้อน 4.187 kJ จึงได้สูตรประมาณการที่ใช้กันทั่วไป:

E = L × Δt × 4.187 ÷ 2430 ≈ 0.0017 × L × Δt

โดย E คือปริมาณการระเหย (ลบ.ม./ชม.) L คืออัตราการไหลน้ำหมุนเวียน (ลบ.ม./ชม.) และ Δt คือผลต่างอุณหภูมิน้ำเข้าและออกจากหอ (℃) ตามสูตรนี้ ที่ผลต่าง 5℃ ปริมาณการระเหยจะประมาณ 0.85% ของอัตราการไหลหมุนเวียน

ค่าสัมประสิทธิ์ควรปรับตามฤดูกาล: ฤดูร้อนที่ภาระเต็มใช้ 0.0017 ส่วนฤดูหนาวความร้อนบางส่วนถูกระบายในรูปความร้อนสัมผัส ค่าสัมประสิทธิ์อาจลดลงเหลือ 0.0010~0.0014 นอกจากนี้ Δt ควรใช้ค่าที่วัดจริงหรือค่าตามสภาวะออกแบบ ที่ภาระบางส่วนผลต่างจะน้อยลง จึงไม่ควรใช้ 5℃ ตามแผ่นป้ายโดยตรง

2. การโบลว์ดาวน์และการพัดพาออก: ขึ้นกับรอบความเข้มข้นและแผงดักละออง

น้ำระเหยออกไปเรื่อย ๆ แต่เกลือแร่ยังคงอยู่ในระบบ จึงต้องโบลว์ดาวน์เพื่อควบคุมคุณภาพน้ำ รอบความเข้มข้น N คืออัตราส่วนความเข้มข้นเกลือของน้ำหมุนเวียนต่อน้ำเติม จากสมดุลมวลจะได้:

ปริมาณโบลว์ดาวน์ + ปริมาณพัดพาออก = E ÷ (N − 1)

การสูญเสียจากการพัดพาออก W คือละอองน้ำที่กระแสลมพาออกนอกหอ ขึ้นกับชนิดหอและคุณภาพแผงดักละออง หากแผงดักละอองอยู่ในสภาพดี มักใช้ 0.005%~0.01% ของอัตราการไหลหมุนเวียน หอเก่าอาจเกิน 0.1% ดังนั้น:

โบลว์ดาวน์ B = E ÷ (N − 1) − W；น้ำเติมรวม M = E + B + W = E × N ÷ (N − 1)

ยิ่ง N สูง การโบลว์ดาวน์และน้ำเติมยิ่งน้อย แต่ความเสี่ยงตะกรันและการกัดกร่อนก็สูงขึ้น ในทางปฏิบัติมักใช้ 3~5 เท่า ขึ้นกับความกระด้าง คว